คู่มือท่องเที่ยวเกียวโต

ศาลเจ้าฟูชิมิอินาริตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของภูเขาอินาริในภาคใต้ของเกียวโต และเป็นศาลเจ้าหลักของศาลเจ้าอินาริทั่วญี่ปุ่น ตามตำนานกล่าวว่าปี ค.ศ. 711 เทพอินาริซึ่งเป็นเทพแห่งความอุดมสมบูรณ์และการค้าถูกบูชาที่นี่ และมีผู้มาสักการะอย่างคับคั่งตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา จุดเด่นของศาลเจ้าคือ "เสาโทริอิสีแดงพันต้น" ที่ทอดยาวขึ้นไปบนเขาด้านหลังอาคารหลัก ซึ่งไม่เพียงเป็นภาพสัญลักษณ์ของเกียวโต แต่ยังเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางจากฉากในภาพยนตร์เรื่อง "Memoirs of a Geisha" ที่เด็กหญิงวิ่งผ่านอุโมงค์เสาโทริอิ

จากสถานี JR Inari เดินไปทางทิศตะวันออกไม่นานก็จะถึงทางเข้า เมื่อเดินผ่านโทริอิสีแดงขนาดใหญ่แล้วเดินตามถนน Omotesando จะเห็นประตูโรงละครที่เชื่อกันว่าสร้างขึ้นในปี 1589 โดยโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ เพื่ออธิษฐานให้แม่หายป่วย ด้านหลังคืออาคารหลักและสิ่งก่อสร้างสำคัญอื่น ๆ ภายในศาลเจ้ามีรูปปั้นหินสุนัขจิ้งจอกอยู่ทั่วไป ซึ่งถือเป็นผู้ส่งสารของเทพเจ้า Inari มักคาบกุญแจหรือรวงข้าวไว้ในปาก ก่อนสักการะสามารถล้างมือที่ Temizuya ใกล้อาคารหลักตามรูปภาพ แล้วไปตบมืออธิษฐานหน้าอาคารหลัก การอธิษฐานที่นี่มักเกี่ยวกับธุรกิจรุ่งเรืองและโชคลาภ การจับฉลากและการเขียน Ema ก็เป็นวิธีสักการะที่พบได้บ่อย Ema รูปหน้าสุนัขจิ้งจอกสามารถวาดสีหน้าได้ด้วยตัวเอง ส่วน Ema รูปโทริอิขนาดเล็กก็น่ารักไม่แพ้กัน ของที่ระลึกยอดนิยมคือเครื่องรางรูปสุนัขจิ้งจอก

เมื่ออ้อมไปด้านหลังของวิหารหลักก็จะพบกับทางเข้าของเสาโทริอิพันต้น (Senbon Torii) เสาโทริอิหลายร้อยหลายพันต้นเรียงรายทอดยาวขึ้นไปจนถึงยอดเขาอินาริ สลับกันระหว่างเสาที่เก่าคร่ำคร่าสีซีดจางกับเสาสีแดงชาดสดใส เมื่อแสงแดดส่องลอดผ่านช่องว่างลงมาจะดูงดงามตระการตาเป็นพิเศษ จึงเป็นจุดถ่ายภาพที่ช่างภาพชื่นชอบ เสาโทริอิแต่ละต้นล้วนได้รับบริจาคจากบุคคลหรือบริษัท โดยด้านหลังจะสลักชื่อผู้บริจาคและวันที่ไว้ ทางเดินขึ้นเขานั้นไม่ได้เป็นเส้นตรง แต่มีทั้งทางเดินกว้างที่มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด และทางเดินเล็กๆ สองทางที่ขนานกันไป ตลอดเส้นทางมีจุดพักและสถานที่ศักดิ์สิทธิ์กระจายอยู่ ซึ่งนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ต่างก็มาเพื่อเส้นทางเดินเขานี้โดยเฉพาะ เมื่อเดินขึ้นไปประมาณครึ่งชั่วโมง เสาโทริอิจะเริ่มเบาบางลง เมื่อถึงทางแยกโยทสึจิ (Yotsutsuji) กลางเขา ก็จะสามารถมองเห็นทิวทัศน์ของเมืองเกียวโตได้ และหลังจากค่ำลงก็มีหลายคนตั้งใจขึ้นเขามาเพื่อชมวิวกลางคืน นักท่องเที่ยวจำนวนมากมักจะวกกลับที่จุดนี้ แต่หากยืนกรานที่จะเดินขึ้นไปจนถึงยอดเขา เส้นทางเดินเขาจะวนเป็นวงกลม โดยบริเวณยอดเขามีศาลเจ้าเล็กๆ กระจายอยู่หลายแห่ง การเดินไปกลับโดยทั่วไปต้องใช้เวลาประมาณสองถึงสามชั่วโมง ซึ่งถือเป็นการได้สัมผัสประสบการณ์ "การจาริกแสวงบุญบนภูเขา" (Oyamameguri) แบบดั้งเดิมอีกด้วย

อาราชิยามะเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติในชานเมืองทางตะวันตกของเกียวโต ซึ่งรวมถึงพื้นที่รอบๆ สะพานโทเก็ตสึเคียวและบริเวณซากาโนด้วย ดอกซากุระและเมเปิ้ลแดงที่นี่โด่งดังมาก และป่าไผ่ซากาโนที่สวยงามยังเผยให้เห็นเสน่ห์ที่เป็นเอกลักษณ์ของเกียวโตอีกด้วย นอกจากนี้ยังมีวัดและศาลเจ้าที่มีชื่อเสียงหลายแห่งกระจายอยู่รอบๆ อาราชิยามะ

ภูมิทัศน์อันเป็นเอกลักษณ์ - สะพานโทเก็ตสึเคียว

สะพานโทเก็ตสึเคียวที่ทอดข้ามแม่น้ำคัตสึระเป็นสถานที่อันเป็นสัญลักษณ์ของอาราชิยามะ โครงสร้างไม้ของสะพานและภูเขาเขียวขจีด้านหลังก่อให้เกิดภาพทิวทัศน์ที่สวยงาม สวนสาธารณะอาราชิยามะ (แบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ คาเมยามะ นากาโนชิมะ และวัดริงกาวาโนจิ) ริมฝั่งแม่น้ำคัตสึระเป็นจุดพักผ่อนหย่อนใจยอดนิยม สวนสาธารณะมีการปลูกต้นซากุระและป่าเมเปิ้ลเป็นจำนวนมาก เมื่อดอกซากุระบานเต็มที่และใบเมเปิลเปลี่ยนเป็นสีแดง ทิวทัศน์จะงดงามตระการตาเป็นพิเศษ ดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมากให้มารับชม ในเดือนธันวาคมจะมีเทศกาลโคมไฟในพื้นที่นี้ โดยจะมีการแขวนโคมไฟตามท้องถนน ซึ่งถือว่ามีความพิเศษมาก หินอนุสรณ์สำหรับบทกวีเรื่อง "อาราชิยามะในสายฝน" พบได้ครึ่งทางขึ้นภูเขาในสวนสาธารณะอาราชิยามะ (พื้นที่คาเมยามะ)

วัดและศาลเจ้า

ในพื้นที่อาราชิยามะมีวัดและศาลเจ้าหลายแห่ง และวัดเท็นริวจิซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่ใจกลางเมืองก็เป็นสถานที่ที่ต้องไปเยี่ยมชม วัดเท็นริวจิมีชื่อเสียงในเรื่องสวนที่มีภูมิทัศน์ที่สวยงาม และเป็นที่รู้จักว่าเป็นวัดเซนแห่งแรกใน "ห้าวัดเซนที่ยิ่งใหญ่แห่งเกียวโต" มีคนมากมายมาที่นี่เพื่อสวดมนต์

ป่าไผ่ซากาโน

ระหว่างด้านเหนือของวัดเท็นริวจิและศาลเจ้าโนโนมิยะมีป่าไผ่ซากาโนสั้นๆ เส้นทางมีต้นไผ่โนโนมิยะสูงตระหง่านเรียงรายสองข้างทาง และเป็นจุดท่องเที่ยวยอดนิยมในพื้นที่อาราชิยามะ ในช่วงฤดูร้อน คุณสามารถเดินเล่นในป่าไผ่และสัมผัสบรรยากาศชิลล์ๆ และสายลมพัดผ่าน จะมีการประดับไฟในช่วงเทศกาลโคมไฟอาราชิยามะซึ่งน่าสนใจมากในช่วงฤดูหนาว

ทัวร์ปั่นจักรยาน

การปั่นจักรยานเป็นวิธีที่ดีเยี่ยมในการเดินทางไปรอบๆ อาราชิยามะและซากาโน การปั่นจักรยานระหว่างบ้านชานเมืองและวัดและศาลเจ้าเป็นทั้งประหยัดแรงงานและผ่อนคลาย วัด Gioji, วัด Daikakuji, วัด Jojakkoji, วัด Nison-in และวัด Kanono Nenbutsu-ji ต่างก็คุ้มค่าแก่การเยี่ยมชม คุณสามารถไปที่สวนลิง Iwatayama บนภูเขา ซึ่งคุณไม่เพียงจะได้เห็นลิงป่าจำนวนมากเท่านั้น แต่ยังได้ชมทัศนียภาพอันสวยงามของเกียวโตจากมุมสูงอีกด้วย มีร้านให้เช่าจักรยานอยู่ใกล้กับสถานีอาราชิยามะ

ทัวร์รถไฟ

การนั่งรถไฟท่องเที่ยว Sagano เพื่อไปเยี่ยมชม Arashiyama และ Hozukyo ถือเป็นความโรแมนติกมาก รถไฟวิ่งไปตามทางรถไฟเหนือเมืองโฮซูเคียว มีดอกซากุระบานเป็นช่อในฤดูใบไม้ผลิ มีลำธารไหลรินในฤดูร้อน มีใบไม้สีแดงเต้นรำในฤดูใบไม้ร่วง และมีดอกไม้สีเงินสง่างามในฤดูหนาว ทัศนียภาพทั้งสี่ฤดูนั้นงดงามไม่รู้ลืม รถไฟจะวิ่งระหว่างสถานี Torokko Saga (ติดกับสถานี JR Saga Arashiyama) และสถานี Torokko Kameoka โดยทิวทัศน์ระหว่างทางจะแตกต่างกันออกไปทั้งไปและกลับ

ล่องเรือ

หากคุณมีเวลาเพียงพอ คุณสามารถไปที่ Kameoka เพื่อสัมผัสประสบการณ์การล่องแพหรือล่องเรือในแม่น้ำโฮซุ โดยผ่านหุบเขาชนบทที่งดงาม และหลังจากล่องแก่งน้ำเชี่ยวไปหลายสาย คุณก็จะไปถึงสะพาน Togetsukyo ในอาราชิยามะได้

อาหารอร่อย

นอกจากนี้คุณยังสามารถรับประทานขนมหวานญี่ปุ่นแสนอร่อย บาร์บีคิว และอาหารอื่นๆ มากมายในอาราชิยามะ โดยเฉพาะในย่านบาบาโชและซันโจโดริใกล้สะพานโทเก็ตสึเคียว ป้ายร้านอาหารที่สะดุดตาและพนักงานบริการที่กระตือรือร้นทำให้ผู้คนรู้สึกเป็นมิตรมาก!

กิออนตั้งอยู่บริเวณถนนชิโจ (Shijo-dori) ระหว่างแม่น้ําคาโมและถนนฮิกาชิโอจิ (Higashioji-dori) เป็นย่านเกอิชาที่มีชื่อเสียงของเกียวโต ในช่วงกลางวันถนนหนทางจะเงียบสงบและผ่อนคลาย คุณสามารถเดินเล่นชมร้านขายของที่ระลึกริมทาง หรือเลือกร้านน้ำชาหรือร้านอาหารเพื่อใช้เวลาอย่างเพลิดเพลิน เมื่อถึงยามเย็นโคมไฟจะค่อยๆ สว่างขึ้น และบางครั้งคุณอาจได้เดินสวนกับเกอิชาหรือไมโกะที่แต่งกายเต็มยศเพื่อไปแสดง ถนนและอาคารในย่านนี้ส่วนใหญ่ยังคงรักษาบรรยากาศแบบดั้งเดิมเอาไว้ โดยเฉพาะบ้านไม้แบบ "มาจิยะ" (Machiya) ที่แคบและลึกซึ่งให้กลิ่นอายความเป็นเกียวโตอย่างแท้จริง: บ้านที่ดูเหมือนกว้างเพียงห้าถึงหกเมตรจากด้านหน้า แต่ความลึกกลับยาวได้ถึงกว่ายี่สิบเมตร

ถนนฮานามิโคจิที่ทอดยาวลงไปทางทิศใต้จากถนนชิโจจนถึงวัดเคนนินจินั้น สองข้างทางเรียงรายไปด้วยร้านน้ำชาและร้านอาหารที่มีหน้าร้านประณีตบรรจง ซึ่งมีร้านอาหารที่เชี่ยวชาญด้านอาหารไคเซกิอยู่มากมาย แสงไฟและเสียงผู้คนเล็ดลอดออกมาจากหลังหน้าต่างไม้ระแนงและม่านผ้า ส่วนคลองชิราคาวะทางทิศเหนือจะอยู่ห่างจากถนนชิโจออกไปเล็กน้อย ซึ่งเงียบสงบกว่าถนนฮานามิโคจิมาก สองฝั่งคลองมีต้นหลิวเรียงราย และมีร้านน้ำชาและร้านอาหารที่สามารถมองเห็นวิวริมน้ำกระจายอยู่ตลอดแนว เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการเดินเล่นสบายๆ

นักท่องเที่ยวจำนวนมากเดินทางมาที่นี่โดยเฉพาะเพื่อชมความงดงามของเกอิชา หากต้องการสัมผัสวัฒนธรรมเกอิชา สามารถไปที่บริเวณใกล้กับปลายทางทิศใต้ของถนนฮานามิโคจิ ที่นั่นมีการแสดงศิลปะการแสดงดั้งเดิมของเกียวโตโดยเฉพาะ ทั้งการร่ายรำเกียวโต พิธีชงชา การจัดดอกไม้ การเล่นพิณ ดนตรีคลาสสิก ละครเคียวเก็น และละครหุ่นบุนราคุ รวมไว้ในการแสดงชุดเดียว นอกจากนี้ในย่านนี้ยังสามารถหาร้านเช่าชุดกิโมโนเพื่อเปลี่ยนชุด สวมใส่ชุดกิโมโนลวดลายคลาสสิกและประดับเครื่องประดับผม แล้วเดินถ่ายรูปไปตามตรอกซอกซอยที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายโบราณ ทุกเดือนกรกฎาคม กิออนจะจัดเทศกาลประเพณีที่เป็นตัวแทนของเกียวโต ซึ่งเทศกาลจะดำเนินไปนานประมาณหนึ่งเดือน ในระหว่างขบวนแห่จะมีเสียงขลุ่ยและกลองดังสนั่นจากรถแห่ บรรเลงดนตรีเทศกาลโบราณ ถือเป็นโอกาสที่ดีในการสัมผัสบรรยากาศฤดูร้อนของเกียวโต

พิพิธภัณฑ์รถไฟเกียวโตเป็นพิพิธภัณฑ์เชิงวิชาการด้านการขนส่งที่ผสมผสานการจัดแสดงและประสบการณ์เข้าด้วยกัน นำเสนอประวัติศาสตร์การพัฒนาระบบรถไฟของญี่ปุ่นอย่างครบถ้วน ภายในจัดแสดงรถไฟจริงกว่า 50 คัน ตั้งแต่รถจักรไอน้ำคลาสสิก รถไฟชินคันเซ็น ไปจนถึงตู้โดยสารยุคต่างๆ ผู้เข้าชมไม่เพียงแต่สามารถเข้าไปภายในตู้โดยสารได้เท่านั้น แต่ยังสามารถลองขับรถไฟจำลองและควบคุมสัญญาณรถไฟในกิจกรรมเชิงโต้ตอบต่างๆ ได้อีกด้วย พิพิธภัณฑ์ยังคงรักษาโรงรถจักรไอน้ำเมอุเมะโคจิที่เป็นรูปวงกลมไว้ โดยมีการสาธิตการทำงานจริงของรถจักรไอน้ำทุกวัน ซึ่งเป็นหนึ่งในจุดถ่ายรูปยอดนิยม นอกจากนี้ยังมีพื้นที่สำหรับครอบครัว ร้านอาหารธีมรถไฟ และจุดชมวิว เหมาะสำหรับนักท่องเที่ยวครอบครัวและผู้ที่ชื่นชอบรถไฟในการวางแผนท่องเที่ยวหนึ่งวัน

ศาลเจ้ายาซากะตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของถนนชิโจ ในย่านกิออนของเกียวโต เดิมเรียกว่า "ศาลเจ้ายาซากะ" ศาลเจ้าในเครือกิออนประมาณ 3,000 แห่งทั่วญี่ปุ่นต่างถือว่าที่นี่เป็นศาลเจ้าหลัก ว่ากันว่าในยุคเฮอันเมื่อเกิดโรคระบาดในเกียวโต ผู้คนได้จัดพิธี "กิออนโกเรียวเอะ" ขึ้นที่นี่เพื่อสวดขอพรให้ปลอดภัย พิธีกรรมนี้สืบทอดมายาวนานกว่าพันปี และค่อยๆ พัฒนามาเป็นเทศกาลกิออนที่จัดขึ้นตลอดทั้งเดือนกรกฎาคม: รถแห่ "ยามาโฮโกะ" ขนาดใหญ่จะแห่ไปรอบใจกลางเมืองเกียวโต ในคืนโยอิยามะโคมไฟจะส่องสว่างไสวเต็มท้องถนน ซึ่งได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในสามเทศกาลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น ร่วมกับเทศกาลคันดะในโตเกียวและเทศกาลเท็นจินในโอซากะ

เมื่อเดินผ่านเสาโทริอิขนาดใหญ่เข้าสู่บริเวณศาลเจ้า สิ่งแรกที่เห็นคือเวทีรำที่ประดับประดาไปด้วยโคมไฟ เมื่อถึงยามค่ำคืนโคมไฟจะสว่างขึ้น เป็นภาพที่เป็นสัญลักษณ์ของทิวทัศน์ยามค่ำคืนในกิออน; อาคารหลักได้รวมอาคารหลักและอาคารสักการะไว้ภายใต้หลังคาใหญ่ผืนเดียวกัน รูปแบบสถาปัตยกรรมที่เรียกว่า "กิออน-ซึคุริ" นี้มีความโดดเด่นมากในสถาปัตยกรรมศาลเจ้าของญี่ปุ่น ภายในบริเวณมีศาลเจ้าโอคุนินุชิประดิษฐานเทพเจ้าแห่งการผูกดวงชะตา ส่วนศาลเจ้าอุสึคุชิโกะเซ็นประดิษฐานเทพเจ้าแห่งความงาม ด้านหน้าศาลเจ้ามีน้ำพุใสที่เรียกว่า "น้ำแห่งความงาม" ผุดขึ้นมา มักจะมีหญิงสาวที่สวมชุดกิโมโนและไมโกะแวะเวียนมาขอพรอยู่เสมอ ศาลเจ้าตั้งอยู่ติดกับสวนสาธารณะมะรุยะมะ สามารถเดินเลียบเขาฮิกาชิยามะไปยังวัดคิโยะมิซุได้ การมาเยือนในช่วงเย็นจะทำให้สัมผัสได้ถึงบรรยากาศของกิออนที่แตกต่างจากช่วงกลางวันหลังจากที่โคมไฟสว่างขึ้น

วัดคิงกะกุเป็นวัดนิกายเซนสังกัดสาขาวัดโชโคคุจิของนิกายรินไซ อาชิคางะ โยชิมิตสึ โชกุนรุ่นที่ 3 แห่งรัฐบาลโชกุนมุโรมาจิ ได้สร้างวิลล่าคิตายามะขึ้นบนพื้นที่เดิมของคฤหาสน์ตระกูลไซอนจิ และหลังจากที่เขาเสียชีวิต สถานที่แห่งนี้ได้ถูกเปลี่ยนเป็นวัดตามพินัยกรรม โดยชื่อวัดนำมาจากฉายาทางธรรมของเขาที่ว่า "โรคุอนอินเด็น" ในฐานะตัวแทนของวัฒนธรรมคิตายามะของญี่ปุ่น วัดและสวนแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในฐานะส่วนหนึ่งของ "อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของเกียวโตโบราณ"

สัญลักษณ์ของวัดคือศาลาพระธาตุสามชั้นที่ตั้งตระหง่านอยู่ริมสระน้ำเคียวโกะจิ: ชั้นแรก "โฮซุยอิน" เป็นสไตล์ชินเด็นซึคุริของขุนนางยุคเฮอัน ชั้นสอง "โชอนโด" ใช้รูปแบบที่อยู่อาศัยของซามูไรยุคคามาคุระ และชั้นสาม "คุเคียวโจ" เลียนแบบวิหารพุทธนิกายเซนของจีน เป็นการรวมวัฒนธรรมสามรูปแบบคือขุนนาง นักรบ และนิกายเซนไว้ในอาคารเดียว บนสันหลังคายังมีรูปปั้นนกฟีนิกซ์ตั้งอยู่ ผนังภายนอกของชั้นสองและชั้นสามปิดด้วยทองคำเปลวทั้งหมด ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ "วัดคิงกะกุ"; เงาของศาลาที่สะท้อนบนผิวน้ำสอดประสานกับเกาะนกกระเรียน เกาะเต่า และหินรูปร่างแปลกตาที่กระจายอยู่ทั่วไป ซึ่งได้รับการเปรียบเปรยว่าเป็นภาพจำลองของแดนสุขาวดีในโลกปัจจุบัน วัดเซนในปัจจุบันถูกสร้างขึ้นใหม่ตามรูปแบบเดิมหลังจากถูกลอบวางเพลิง และได้รับการปิดทองคำเปลวใหม่ทั้งหมดจนมีสภาพดังที่เห็นในปัจจุบัน

เส้นทางการเยี่ยมชมโดยทั่วไปคือการเดินวนรอบสวน: ริมสระน้ำไม่ไกลจากทางเข้านับเป็นจุดคลาสสิกสำหรับการถ่ายภาพเงาสะท้อนของวัดคิงกะกุ ตลอดเส้นทางยังสามารถชม "ต้นสนริคุชู" ซึ่งเล่าขานกันว่าอาชิคางะ โยชิมิตสึเป็นผู้ปลูกด้วยตนเอง และน้ำพุคิงกะเซ็นที่ว่ากันว่าเคยใช้เป็นแหล่งน้ำสำหรับชงชาของเขา

ศาลเจ้าคิฟุเนะซ่อนตัวอยู่ในหุบเขาคิฟุเนะทางตอนเหนือของเกียวโต เป็นศาลเจ้าหลักของความเชื่อเรื่องเทพแห่งน้ำทั่วญี่ปุ่น ไม่สามารถระบุปีที่สร้างได้อย่างแน่ชัด บันทึกของศาลเจ้าระบุว่า ทามะโยริฮิเมะโนะมิโคโตะ พระมารดาของจักรพรรดิจิมมุ ได้ล่องเรือลำเล็กสีเหลืองทวนกระแสน้ำมาที่นี่ เพื่อสักการะเทพแห่งน้ำผู้ดูแลเรื่องฝนฟ้า ชื่อ "คิฟุเนะ" จึงมีที่มาจากตำนาน "เรือสีเหลือง" ที่นี่เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับราชสำนักในการประกอบพิธีขอฝนมาแต่โบราณ โดยจะถวายม้าสีดำเมื่อเกิดภัยแล้ง และถวายม้าสีขาวเมื่อฝนตกชุก ต่อมาผู้คนได้ใช้แผ่นไม้ที่วาดรูปม้าแทนการใช้ม้าจริง ศาลเจ้าแห่งนี้จึงถือเป็นต้นกำเนิดของ "เอมะ" (แผ่นไม้ขอพร) ในญี่ปุ่น

อาคารศาลเจ้าแบ่งออกเป็น 3 ส่วนตามแนวหุบเขา ได้แก่ ศาลเจ้าหลัก, ศาลเจ้าแห่งการผูกดวง และศาลเจ้าชั้นใน บันไดหินยาวที่เรียงรายไปด้วยโคมไฟสีแดงชาดตรงทางเข้าเป็นภาพที่เป็นสัญลักษณ์ของที่นี่ ข้างบันไดมีลำธารไหลริน ด้านหน้าศาลเจ้าหลักมีน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ผุดขึ้นมาจากภูเขา "เซียมซีน้ำ" ต้องวางกระดาษเซียมซีลงบนผิวน้ำเบาๆ คำทำนายจึงจะปรากฏขึ้นเมื่อโดนน้ำ ศาลเจ้าแห่งการผูกดวงประดิษฐานเทพเจ้าแห่งการผูกดวงชะตาและมีชื่อเสียงในเรื่องการขอพรด้านความรัก; เมื่อเดินทวนลำธารขึ้นไปเรื่อยๆ จะพบกับศาลเจ้าชั้นใน ซึ่งมีหินรูปเรือตั้งอยู่ข้างศาลเจ้า โดยเล่าขานกันว่าเป็นเรือลำเล็กที่ทามะโยริฮิเมะโนะมิโคโตะทรงใช้ล่องมา

หุบเขาคิฟุเนะมีความลึกและเย็นสบาย เป็นสถานที่พักผ่อนหลบความร้อนของชาวเกียวโตมาแต่โบราณ ทุกฤดูร้อนจะมีการสร้าง "คาวะโดโกะ" (ที่นั่งรับประทานอาหารเหนือลำธาร) แบบดั้งเดิมขึ้นเหนือน้ำในแม่น้ำคิฟุเนะ ช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิจะมีใบไม้สีเขียวสด ช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงจะมีใบไม้เปลี่ยนสี ส่วนในฤดูหนาว หิมะสีขาวที่ตกลงบนโคมไฟและบันไดหินก็กลายเป็นทิวทัศน์ที่งดงามอีกแบบหนึ่ง อาคารศาลเจ้าทั้งสามแห่งเชื่อมต่อกันด้วยทางเดินริมลำธาร สามารถเดินชมไปเรื่อยๆ ได้

บนผืนแผ่นดินนี้ พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำแห่งแรกได้ถือกำเนิดขึ้น น้ำฝนที่ตกลงมาบนเทือกเขาทัมบะและป่าดั้งเดิมอาชิวะ กลายเป็นน้ำพุใส เป็นลำธาร และในไม่ช้าก็รวมตัวเป็นแม่น้ำใหญ่ที่ไหลลงสู่ทะเลในที่สุด ระบบนิเวศที่เชื่อมโยงกันตั้งแต่ต้นน้ำจนถึงทะเล และระบบนิเวศที่สิ่งมีชีวิตหลากหลายชนิดอาศัยอยู่ร่วมกัน ได้ถูกนำมาแสดงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำแห่งนี้ นอกจากนี้ เกียวโต อควาเรียม ไม่เพียงแต่จัดแสดงเท่านั้น แต่ยังมีการจัดกิจกรรม "สัมผัสใกล้ชิด" ที่ให้การเรียนรู้ผ่านการเล่นสนุก รวมถึงกิจกรรมที่มีล่ามจากผู้ดูแลสัตว์มาให้ความรู้เป็นประจำ เป้าหมายของพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำคือการเป็นสถานที่เรียนรู้ผ่านความสนุกสนานแบบครบวงจร เพื่อให้เด็กๆ ในเกียวโตได้ใกล้ชิดกับน้ำและสิ่งมีชีวิตนานาชนิดที่อาศัยอยู่ในน้ำ ในขณะเดียวกัน ยังมีการใช้พลังงานแสงอาทิตย์เพื่อลดการใช้พลังงานไฟฟ้า และสนับสนุนการขยายพันธุ์ของสายพันธุ์หายากในเกียวโตอีกด้วย ในฐานะที่เป็นตัวแทนของเมืองต้นแบบด้านสิ่งแวดล้อม พิพิธภัณฑ์แห่งนี้มุ่งมั่นในการอนุรักษ์ธรรมชาติ

• มีความบันเทิงมากมายภายใน

• ชมวิวพาโนรามาจากดาดฟ้าชมวิวของเกียวโตทาวเวอร์

• ชมสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังอย่างวัดคิโยมิซุเดระและวัดโทจิในมุมมองใหม่

ตั้งตระหง่านอยู่ด้านหน้าสถานีเกียวโต เกียวโตทาวเวอร์เป็นหนึ่งในแลนด์มาร์กของเมืองเกียวโตที่ผู้มาเยือนเกือบทุกคนจดจำ หอคอยนี้มีรูปทรงคล้ายเทียนไข ส่วนดาดฟ้าชมวิวเป็นจุดชมทิวทัศน์อันยอดเยี่ยมของถนนหนทางในเกียวโต พร้อมวิวพาโนรามาของศาลเจ้า วัด และเทือกเขาฮิงาชิยามาที่รายล้อม นอกจากดาดฟ้าชมวิวแล้ว ภายในหอคอยยังมีร้านอาหาร บ่อน้ำร้อน และโรงแรมให้บริการอีกด้วย

△ โครงสร้างสีขาวอันสง่างามและเพรียวบางของเกียวโตทาวเวอร์ถูกสร้างขึ้นด้วยแรงบันดาลใจจากประภาคาร

△ ชมวิวกลางคืนของเกียวโต

หอสังเกตการณ์สูง 100 เมตรเป็นจุดชมวิวที่สูงที่สุดในเมืองเกียวโต และมอบทิวทัศน์แบบพาโนรามาที่สวยงามของเมืองหลวงเก่า

วัดซันเซ็นอินตั้งอยู่ท่ามกลางหุบเขาโอฮาระทางตอนเหนือของเขตเมืองเกียวโต เป็นวัดมงเซกิ (วัดที่มีเชื้อพระวงศ์เป็นเจ้าอาวาส) ซึ่งได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งใน "สามวัดมงเซกิแห่งนิกายเทนได" ร่วมกับวัดโชเร็นอินและวัดเมียวโฮอิน ชื่อวัดนำมาจากคำสอนในนิกายเทนไดที่ว่า "อิจิเน็นซันเซ็น" (หนึ่งความคิดสามพัน) เล่ากันว่าต้นกำเนิดของวัดย้อนกลับไปได้ถึงกุฏิสงฆ์ที่พระภิกษุชั้นสูงสร้างขึ้นบนเขาฮิเอ หลังจากที่เชื้อพระวงศ์ได้ออกบวชและเข้ามาจำพรรษาที่วัด เจ้าอาวาสรุ่นต่อๆ มาส่วนใหญ่จึงเป็นเจ้าชายในราชวงศ์ (โฮชินโน) ต่อมาในสมัยเมจิ วัดได้ย้ายมายังสถานที่ปัจจุบันในโอฮาระ และกลายเป็นวัดเก่าแก่ที่เป็นตัวแทนของย่านโอฮาระ

การสักการะเริ่มต้นที่ประตูโกเท็นมง จากนั้นเดินผ่านอาคารรับรอง (คักคุเด็น) และอาคารชินเด็นตามลำดับ สวนชูเฮกิเอนที่อยู่นอกอาคารรับรองเป็นสวนแบบชมวิวที่มีสระน้ำ เล่ากันว่าสร้างขึ้นโดยคานาโมริ โซวะ ปรมาจารย์ด้านชาในยุคเอโดะ ภายในสวนมีต้นซากุระเก่าแก่ชื่อว่า "นามิดะโนะซากุระ" (ซากุระแห่งน้ำตา) ส่วนภายในอาคารชินเด็นที่สร้างเลียนแบบพระราชวังหลวงเคียวโตะ (ชิชินเด็น) นั้น ยังคงมีการจัดพิธีโกเซ็นโบะโคซึ่งสืบทอดมาจากประเพณีในราชสำนักเป็นประจำทุกปี สวนยูเซอิเอนที่แผ่ขยายอยู่หน้าอาคารเป็นสวนแบบเดินชมที่มีสระน้ำ เต็มไปด้วยมอสสีเขียวขจีและร่มรื่นด้วยต้นสนและต้นฮิโนกิ ภาพที่มองจากระเบียงไปยังวัดโอโจโกคุราคุอินที่อยู่ฝั่งตรงข้ามสระน้ำถือเป็นภาพที่เป็นเอกลักษณ์ของที่นี่ วัดโอโจโกคุราคุอินสร้างขึ้นในยุคเฮอัน เพดานทรงท้องเรือวาดลวดลายเทวดาเหาะเหินสีสันสดใส ภายในวิหารประดิษฐานพระอมิตาภพุทธเจ้าสามองค์ที่มีพระพักตร์ก้มต่ำและดูสงบสุข ท่ามกลางสวนมอสมีรูปปั้นหินพระจิโซเด็กน้อยวางกระจายอยู่

ภายในวัดมีความงดงามที่แตกต่างกันไปในแต่ละฤดูกาล: ฤดูใบไม้ผลิมีดอกซากุระภูเขาและดอกกุหลาบพันปีแต่งแต้มสวนให้ดูอ่อนหวาน ฤดูร้อนมีสีเขียวขจี ฤดูใบไม้ร่วงมีใบไม้เปลี่ยนสี และฤดูหนาวมีทิวทัศน์หิมะ ตั้งแต่ช่วงกลางเดือนมิถุนายนเป็นต้นไป ดอกไฮเดรนเยียหลายพันต้นในสวนไฮเดรนเยียลึกเข้าไปในวัดจะทยอยบานสะพรั่งไปตามเนินเขาที่เต็มไปด้วยต้นสน โดยมีทั้งดอกไฮเดรนเยียขนาดเล็ก ดอกไฮเดรนเยียดาว และสายพันธุ์อื่นๆ ผลัดเปลี่ยนกันออกมาอวดโฉม ซึ่งช่วงเวลาดอกไม้บานสามารถยาวไปจนถึงเดือนกรกฎาคม

แม่น้ําคาโมเป็นแม่น้ำที่ไหลผ่านใจกลางเมืองเกียวโตจากเหนือลงใต้ มีความยาวรวมกว่าสามสิบกิโลเมตร เริ่มต้นจากบริเวณภูเขาซาจิกิ (Sajikigatake) ไหลผ่านย่านที่คึกคักอย่างเดมาจิยานางิ (Demachiyanagi) ชิโจ และกิออน ก่อนจะไหลไปรวมกับแม่น้ำคัตสึระ น้ำในแม่น้ำมีความใสสะอาด สองฝั่งมีทางเดินเท้าและทางจักรยาน ซึ่งเป็นสถานที่ที่ชาวเกียวโตใช้พักผ่อนหย่อนใจและอาศัยอยู่ริมน้ำมาตั้งแต่สมัยโบราณ และในปัจจุบันยังเป็นสถานที่ที่นักท่องเที่ยวสามารถสัมผัสจังหวะชีวิตประจำวันของเมืองนี้ได้อีกด้วย

จุดเด่นของแม่น้ำสายนี้จะเปลี่ยนไปตามฤดูกาล ในฤดูใบไม้ผลิ ดอกซากุระสองฝั่งแม่น้ำจะบานสะพรั่ง และมักจะเห็นนกกระยางยืนหาอาหารอยู่ในแม่น้ำ ส่วนในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง ใบไม้ริมฝั่งจะเปลี่ยนเป็นสีโทนอุ่น ลมแม่น้ำที่พัดเย็นสบายเหมาะแก่การเดินเล่น ในยามเย็นที่อากาศแจ่มใสและอบอุ่น ผู้คนมักจะนั่งเว้นระยะห่างกันอย่างเท่าๆ กันบนเขื่อนกั้นน้ำระหว่างสะพานซันโจและสะพานชิโจ บริเวณฝั่งตะวันตกของแม่น้ำคือย่านปอนโตโจ (Pontocho) ซึ่งเต็มไปด้วยร้านอาหาร ในช่วงฤดูร้อน ร้านค้าเหล่านี้จะสร้าง "นาริโยรุ" (Noryo-yuka) หรือระเบียงริมน้ำขึ้นบนหาดทรายริมแม่น้ำ ผู้คนจะนั่งรับประทานอาหารบนระเบียงที่ติดกับแม่น้ำ รับลมเย็นๆ พร้อมชมพระอาทิตย์ตกดินที่ค่อยๆ ลับขอบน้ำ

วัดรุริโคอินตั้งอยู่บริเวณยาเสะที่เชิงเขาฮิเอ ในเขตซาเคียว เมืองเกียวโต เดิมเป็นวิลล่าบนภูเขา ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นวัด "สวนซันโรจิ" ที่ทอดตัวจากประตูวัดไปยังทางเข้าเต็มไปด้วยมอสและบันไดหินที่คดเคี้ยว ส่วน "สวนรุริ" หน้าอาคารโชอินนั้นปูด้วยมอสและต้นเมเปิล ในช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อนจะมีสีเขียวขจี ส่วนในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง ใบเมเปิลจะเปลี่ยนจากสีเหลืองเป็นสีส้มและแดง ใบเมเปิลที่ร่วงหล่นปกคลุมพื้นมอสจนเต็ม เป็นจุดชมใบไม้เปลี่ยนสีที่มีชื่อเสียงของเกียวโต

ชั้นสองของอาคารโชอินซ่อนภาพที่เป็นเอกลักษณ์ของวัดแห่งนี้เอาไว้ นั่นคือโต๊ะเคลือบเงาที่วางอยู่ริมหน้าต่างซึ่งถูกเช็ดจนเงาวับจนสามารถสะท้อนภาพได้ ป่าเมเปิลทั้งผืนนอกหน้าต่างรวมถึงแสงจากท้องฟ้าสะท้อนลงบนพื้นโต๊ะ ภาพสะท้อนและทิวทัศน์จริงเชื่อมต่อกันเป็นภาพที่งดงามจับใจ นักท่องเที่ยวสามารถสัมผัสประสบการณ์การคัดลอกพระสูตรที่หน้าโต๊ะ พร้อมกับชื่นชมทิวทัศน์ธรรมชาติภายในกรอบหน้าต่าง

จุดชมความงามภายในวัดจะเปลี่ยนไปตามฤดูกาล สีเขียวขจีในฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน กับใบไม้เปลี่ยนสีในฤดูใบไม้ร่วงต่างก็มีเสน่ห์ในแบบของตัวเอง หลังจากเยี่ยมชมเสร็จแล้ว ยังสามารถเดินเล่นไปตามเส้นทางริมแม่น้ำใกล้ๆ เพื่อสัมผัสกับบรรยากาศทางธรรมชาติและวัฒนธรรมอันเป็นเอกลักษณ์ของป่าเขาในยาเสะ